Интервјуа

Женското лидерство (не) видливо низ призмата на емоционалната интелигенција

вторник, 05 април 2022

Интервју со проф.д-р Љупчо Кеверески, професор на Педагошкиот факултет при Универзитетот „Св. Климент Охридски“ – Битола и национален координатор на Интернационалниот Центар за Емоционална Интелигенција- (ИЦЕИ) Охрид. Во интервјуто тој говори за женското лидерство воопшто и за потребата светот да се ослободи од архетипските отпечатоци на минатото на унитарниот машки свет и воведување во нов  урамнотежен со женскиот архетип, за недоволната присутност на жените на високи одлучувачки позиции во нашата земја, за неговите очекувања од претстојниот Марили Бизнис Форум, каде тој ќе биде модератор и говорник на панелот за емоционален баланс - женско лидерство

 

МАРИЛИ: Господине Кеверески, Вие сте редовен професор на Педагошкиот факултет во Битола во групата Психолошки предмети, но истовремено сте дел и од други високообразовни институции во нашата земја, но и во странство. Ве молиме наведете каде се предавате и која е Вашата специјалност!

КЕВЕРЕСКИ: Навистина е тешко да направите реален проефесионален автоперцептивен профил без да се судрите со субјективноста, но ќе се обидам да останам до доменот на академската коректност. Во моментот сум потпретседател на Македонската асоцијација на надарени талентирани (МАНТ) која беше формирана во 2012 година во Битола. Во исто време сум претседател на Интернационалниот Центар за Емоционална Интелигенција- (ИЦЕИ) Охрид кој беше формиран 2020 година. Секако, за одбележување е мојот избор за редовен професор во Р. Словенија на Универзитетот „Ново Место“ од Ново Место во 2017. Мојата поблиска академска специјалност се образованието на надарените и талентираните, односно психологијата на надареноста и талентираноста. Во оваа смисла посебен интерес ми е интеркорелативната врска во остварувањето на врвниот талент помеѓу генетската детерминација, социјалната стимулација и индивидуалната активација. Друга моја академска специјалност, покрај другите е секако интересот за концептот на емоционалната интелигенција како нова психолошка парадигма, со други зборови колку овој конструкт има своја пратична функционалнот во времето во кое живееме.

 

МАРИЛИ: Вие сте и национален координатор на Интернационалното здружение за емоционална интелигенција со седиште во Охрид. Кажете ни нешто повеќе околу ова здружение, од каде идејата за негово формирање и која е неговата цел?

КЕВЕРЕСКИ: Интернационалниот Центар за Емоционална Интелигенција- (ИЦЕИ) Охрид е формиран 2020 година. Тоа беше заедничка иницијативна со проф. д-р Милан Јазбец, поранешен амбасадор на Словенија во Скопје, кој е воедно и потпретседател на Интернационалниот Центара за Емоционална Интелигенција- (ИЦЕИ) Охрид. Во Управниот одбор на Центарот се и м-р Нина Момироска - потпретседател, Алеш Брезникар, Р. Словенија - член и проф. д-р Весна Стојаноска - член. Целта на Центарот е да го поддржува и поттикнува унапредувањето на теоријата, истражувањето и професионалната пракса на емоционалната интелигенција (ЕИ).

Интернационалниот Центар за Емоционална Интелигенција- (ИЦЕИ) Охрид воспостави и реализира интензивна соработка со Интернационалната асоцијација за емоционална интелигенција, Њујорк САД, (International Society for Emotional Intelligence, Inc. (ISEI) New York, USA). На нивни предлог во 2020 година бев предложен за национален координатор за емоционална интелигенција.

 

МАРИЛИ: Вие ќе бидете модератор и говорник на панелот за емоционален баланс - женско лидерство на Марили Бизнис Форумот, кој го организира агенцијата „Марили“. Од каде интересот за женското лидерство?  

КЕВЕРЕСКИ: Интересот за проучување на женското лидерство е резултат на повеќе теориски и практични причини и потреби. Едната се однесува на фактот дека женското лидерство е вистинско „освежување“ во организациски контекст, со оглед на нивните боженствени дарови, биолошки посебности, уникатниот свет на женскиот сензибилитет, интуитивните и емпатичките предиспозиции, латентни талент потенцијали  и многу други персонални атрибути. Другата се однесува на тоа што женското лидерство се уште е обвиено под стереотип на митолошка обвивка и „на нас останува колку брзо таа ќе се демистифицира, бидејќи немаме ниеден аргумент за тоa“. Третата причина  се однесува на фактот дека се уште машкиот архетип доминантно се „држи“ како резултат на традиционалната културолошка матрица. Следната причина се однесува на потребата светот да се ослободи од архетипските отпечатоци на минатото што ја инхибираат толку посакуваната и очекувана трансформација на унитарниот машки свет и воведување во нов  урамнотежен со женскиот архетип - карактеристичен со сензибилитет, емпатија и емоции.

Една од моите значајни тези е дека „биполарно соперништво“ би требало да се замени со „инспиративно интеркомпатибилно лидерство“. Следната моја теза ја апострофира евидентната криза во областа на лидерството,  посебно во постоење и појава на лидери со уникатни харизматични обрасци во својот личен и професионален идентитет. Претходно кажаното се должи на костатацијата дека светот, посебно деловниот е под силна импресија на моќта на машките лидери, а „силните жени“ се само „аномалија“ според Margaret Atwood во сферата на деловната политика на организациското работење. Но, како конкретни причини кои се резултат на потребата за поголем интерес за женското лидерство се:

•      Актуелност на проблематиката во светски рамки

•         Се поголема успешност на жените лидери

•         Криза во лидерството воопшто во светот

•         Предрасудите и стереотипите кон женското лидерство

•         Стигматизација на женската суета

•         Демистификација на практичната теза за манипулативна статистичка квантификација на застапеност на жените во политичкиот и деловниот свет

•         „Нас ни теба друга парадигма во лидерството која произлегува од природната сила на  жената“

 

МАРИЛИ: Колку оваа тема е актуелна кај нас, односно, дали доволно се дискутира за тоа и дали се уште постојат стереотипи за перцепцијата за женското  лидерство во нашата земја?