Интервјуа

Младоста и амбицијата – поттик да се реализира професионалниот креативен сон

вторник, 13 јули 2021

Интервју со Јован Саркањац, режисер и сценарист во кое зборува за значењето на наградите за неговиот краткометражен филм „Последната светлина“ добиени на меѓународни фестивали, за тоа како се градела приказната за филмот, за филмовите кои имале најголемо влијание врз неговото професионално созревање, како и за љубовта и афинитетите кон компонирање филмска музика и за љубовта кон читање и толкување поезија и соништа

 

МАРИЛИ: Вие сте еден од најмладите наградувани режисери и сценаристи во нашата земја, а Вашиот талент неодамна беше верификуван со награда на Стокхолмскиот меѓународен филмски фестивал каде бевте награден за најдобар краткометражен филм со времетраење под пет минути, за Вашиот најнов краток филм „Последната светлина“. Колку Ви значи оваа награда, како и претходните во Турција и Индија и за што беа доделени тие награди? 

САРКАЊАЦ: Овие три награди се прво официјално признание на мое аудиовизуелно дело. Тоа што сите се од странски фестивали докажа не само дека приказната може да се разбере во подалечни делови од светот, туку и дека им се допаѓа на селекторите и на професионалците ширум светот. Наградите во Турција и Индија беа за најдобра музика и за најдобар краток филм. Штотуку дознавме дека добивме уште две награди во Индија: најдобар трилер и најдобар меѓународен филм (по избор на критичарите). Инаку, филмот е исто така дел од официјална селекција на уште 11 меѓународни фестивали.

За мене сето ова претставува голема чест и поттик за уште понапорна работа на понатамошни филмски проекти и се надевам дека исто се чувстува и екипата.

 

МАРИЛИ: Како се градеше приказната и идејата за правење на „Последната светлина“ и колку време беше потребно да се заврши целиот проект?

САРКАЊАЦ: Сето започна со тоа што имав наумено да аплицирам за постдипломски студии во Америка, при што еден од факултетите бараше да се направи краткометражен филм, пократок од пет минути, на дадена тема. Преку разговор со двајца пријатели стигнав до некаква претстава за идејата, потоа дојде на ред пишување и дотерување на сценариото. Наскоро собрав екипа со помош на продуцентката на филмот со која го утврдивме стилот, како и неговата порака, и во рок од два месеца го снимивме. Неколку недели потоа беше измонтиран, музиката беше искомпонирана, звукот истакнат и сликата изострена. Сега преостанува да видиме како ќе се покаже на големото платно.

 

МАРИЛИ: Кои се поважните личности што се дел од овој филм? 

САРКАЊАЦ: Во однос на организација и продукција, се чувствував самоуверено што го имав Батухан Ибрахим како прв асистент на режија. Проектот беше наша прва соработка и од прва рака видов дека пофалбите и препораките за него од страна на колегите воопшто не се без основа. Со Батухан и со Ивана Мирчевска како продуцент, покрај пречките, од кои поголем дел се јавија токму пред снимањето, продукцискиот процес течеше како под конец.

Од креативната екипа безрезервно би ги истакнал Дона Дамеска, директорот на фотографија, Лазар Христов, главниот глумец и Лука Јанкулоски, композиторот, не нужно по тој редослед. Добивме награда за најдобра музика, а во моментов Лазар е во конкуренција за награда за најдобар глумец. Секако стискаме палци и за такво признание на кинематографијата на Дона и останатите сектори.

 

МАРИЛИ: Кој е Јован Саркањац професионално и од каде ги црпеше идеите за филмската уметност, односно, кој изврши најголемо влијание врз Вас?