Интервјуа

Со 40 години јас сум додадена вредност во клубот и во репрезентацијата

среда, 23 декември 2020

Интерву со Кирил Лазаров, капитен на ракометната репрезентација на Македонија, во кое говори за тоа како пандемијата се одрази на професионалниот спорт, за иднината на македонскиот ракомет, за својата исклучително богата кариера, трнливиот и тежок пат до успехот, за предизвикот да се обиде да се докаже во една од најсилните лиги во светот – Франција, како и за ракометната школа „Кирил Лазаров 7“ и за тоа каде ја гледа својата иднина кога ќе му заврши професионалната играчка кариера

 

МАРИЛИ: Како најдобар спортист во најпопуларниот спорт во Македонија, кажете ни како се работи во услови на кризата со Ковид-19, како се тренира во Европа, односно во Вашиот клуб „Нант“, а како во нашата земја и колку сегашните тренинзи и подготовки пред секој натпревар се разликуваат од оние што ги имавте пред пандемијата, односно колку го смени животот воопшто?

ЛАЗАРОВ: Многу специфична година во секој поглед. Не е воопшто лесно да се пронајде најдобриот начин за да се функционира успешно. Мислам дека најадаптибилните во оваа ситуација ќе излезат и најуспешни. Професионалниот спорт е на голем удар од пандемијата. Се надевам дека како што дојде пандемијата, така и ќе си замине и ќе продолжиме да функционираме како порано, со уште поголем ентузијазам и желба.

Се надевам дека по сите овие поминати тешкотии ќе проработи свеста кај луѓето и ќе функционираме многу „почовечки“, ќе бидеме похумани и заеднички ќе го градиме општеството...

Година за заборав со надеж и желба дека ова брзо ќе биде минато...

 

МАРИЛИ: Колку подмладокот на македонската репрезентација е подготвен да го понесе товарот на одговорноста и очекувањата на домашната публика за пласман на ЕП 2022? Според Вашето мислење, каква е иднината на македонскиот ракомет?

ЛАЗАРОВ: Македонија сака спорт, сака ракомет. Спортот е нешто што како ретко нешто друго може да нѐ обедини како нација. Затоа се потребни инвестиции во спортот, особено да бидат поголеми во ракометот. Како македонскиот ракомет, така и македонскиот навивач е популарен во Европа и во светот, сите нѐ познаваат по нашиот менталитет и страст за квалитетен спорт и резултат. Во контекст на ова сакам да кажам дека, без оглед на смената на генерациите што доаѓаат, македонскиот ракомет треба да работи со уште посилно темпо, да се постават уште поголеми цели и да се работи тие да се реализираат. Не смееме да дозволиме македонскиот навивач да го оставиме без квалитетен национален тим што досега беше најголем промотор на нашата држава. Континуитетот треба да се задржи и да се постават нови повисоки цели и треба да се работи за да се исполнат...

 

МАРИЛИ: Вие сте единствен македонски ракометар што го освоил националниот Куп во четири различни земји - Македонија, Хрватска, Унгарија, Шпанија. Сега сте во Франција. Што Ве однесе во веројатно најдобрата ракометна лига во светот, каков спортски предизвик Ви беше „Нант“ за да се одлучите за овој клуб?

ЛАЗАРОВ: Во текот на мојата кариера настапував во големи клубови со огромна ракометна традиција и резултати. Во секој клуб се задржував минимум четири години, каде што го достигнував максимумот. По некое непишано правило ги менував клубовите и државите по престој од четири и пол години, во повеќето случаи најмногу на мое инсистирање бидејќи по одредено време се јавува заситување од средината, а со тоа и индивидуално заситување при што веќе не си во можност да го даваш својот максимум. Така дојде до ситуација кога сакав да се обидам во една од најсилните лиги во светот – Франција, а наедно и да играм во државата чија национална селекција доминара во последната деценија. За мене тоа беше предизвик и огромно искуство што би го користел во иднина во моите спортски проекти.

 

МАРИЛИ: Пред името на Кирил Лазаров има многу НАЈ – најдобар стрелец на европско и на светско првенство, најдобар десен бек во светот, прв ракометар во европската Лига на шампиони што постигнал 1.000 голови, најмлад македонски ракометар на европски купови, најмлад македонски сениорски репрезентативец... Што сѐ е потребно за да се стане врвен спортист и да се одржува високо ниво на подготвеност, талентот секако не е единствен предуслов?